iNSaNCıkLaR..
Ruh ßunalmıştır yaşamaktan…
ßeden ise Çaresiz..
yorgundur çare aramaktan..
öyLece bekLer,bekler..
Artık ne Gerçek mutluluk,
Ne gerçek bir aCı kaLmamıştır..
YapmaCıktır tüm duyguLar…
ßazen acı çekmeyi ßiLe özler..
‘-GeLsiN! der..
Gerçek oLan ne varsa,GeLsin..
Uyuşmuş Tüm Duygular..
Karda öLürken,parmakLarını ßile hiSSetmeyen,
O koca ßeden Gibi..
ŞöyLe Bir Bakarsın eTrafa..
iNSanLarın ortak tutkusudur özgürLük…
ßırakmak,kaÇmak ßütün TaßuLardan..
Ama hiç düşünmezLermi ki?
UfaCık ruH`koCa ßedene hapisTir..
nE kadar özGür oLabiLirLer?
ßu kadar mahkumkeN?…
ßu kadaR neFSe düŞküNkeN..
nE kaDar kaÇmak iSTerLer öLümdeN..?!!
[ad#co-1]
Şiir bir arkadaşındır, bana ayit degil (;
şiirde sevdigim cümle ise, “Uyumuş tüm duygular” güzelmiş bu cümle, uyuttum bende tüm duygularımı -)

Son güncelleme Saturday, 26 June 2010 05:32
Yazan by Beytullah
Wednesday, 24 March 2010 12:41
Bu yazıyı beğendin mi?
Popülerlik: 4%
Kısa bağlantı:
Okunma: 19 kez okunmuş.
Sayfayı Yazdır:
Konuyu paylaş: 
Yorum Yazmak Bedava!